پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

وصلت نامه

بخش ۳۷ - در مناجات شیخ بهلول و ختم کتاب

پادشاها ره نما این بنده را

این فقیر بی‌کس افکنده را

ای خدای انبیا و اولیاء

رحمت تو مصطفی و مرتضی

ای خدای انبیاء و مرسلین

ای خدا مؤمنین و مسلمین

ای خدای عاقلان و کاملان

ای خدای عاشقان و عارفان

ای خدای زاهدان و صوفیان

ای خدای غازیان و عالمان

ای خدای جمله پیدا ونهان

ذات تو بر تر ز فکر است و بیان

ای خدای وحش و حیوان و طیور

زندگی دادی تمامت را ز نور

ای خدای بی‌نهایت جز تو کیست

هم توئی بی‌حد و غایت جز تو کیست

اولین و آخرینی یا کریم

ظاهرین و باطنینی یا عظیم

محو گردان ای خدا بهلول را

وارهان از خویشتن این گول را

رحمت للعالمینی بر همه

ختم گردان راه دین را بر همه

ادامه‌ی وصلت نامه

  1. بخش ۳۹ - و له ایضاًدر وصف تو عقل طبع دیوانه گرفت
  2. بخش ۴۰ - و له ایضاًای هشت بهشت یک نثار در تو
  3. بخش ۴۱ - وله ایضاًهر دل که ز لطف تو نشان یابد باز
  4. بخش ۴۲ - وله ایضاًای خلق دو کون ذکر گویندهٔ تو
  5. بخش ۴۳ - وله ایضاًای آنکه ز کفر دین تو بیرون آری
  6. بخش ۴۴ - وله ایضاًای آنکه چنانکه مصلحت میدانی
  7. بخش ۴۵ - وله ایضاًکاری که ورای کفر و دین می‌دانم
  8. بخش ۴۶ - وله ایضاًاز سر تو هر که با نشان خواهد بود
همه‌ی وصلت نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.