پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

وصلت نامه

بخش ۴۱ - وله ایضاً

هر دل که ز لطف تو نشان یابد باز

سررشته خود در دو جهان یابد باز

در راه تو هر که نیم جانی بدهد

از لطف تو صدهزار جان یابد باز

ادامه‌ی وصلت نامه

  1. بخش ۴۳ - وله ایضاًای آنکه ز کفر دین تو بیرون آری
  2. بخش ۴۴ - وله ایضاًای آنکه چنانکه مصلحت میدانی
  3. بخش ۴۵ - وله ایضاًکاری که ورای کفر و دین می‌دانم
  4. بخش ۴۶ - وله ایضاًاز سر تو هر که با نشان خواهد بود
  5. بخش ۴۷ - وله ایضاًبی یاد تو دل چو سایه در خورشید است
  6. بخش ۴۸ - وله ایضاًگیرم که به تو لطف الهی آمد
  7. بخش ۴۹ - فی الموتچون روی تو در هلاک خواهد آمد
  8. بخش ۵۰ - فی الموتاز آتش دل چو دود برخواهی خواست
همه‌ی وصلت نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.