پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۵۸ - در بیان علامات شقی

هست ظاهر سه علامت در شقی

می‌خورد دایم حرام از احمقی

بی‌طهارت باشد و بی گاه خیز

هم از اهل علم باشد درگریز

ای پسر مگریز از اهل علوم

تا نسوزد مر ترا نار سموم

تا توانی هیچ کس را بدمگوی

پیش مردم هم ز باب خود مگوی

معرفت داری کره بر زر مبند

چون رسد مهمان برویش درمبند

با طهارت باش و پاکی پیشه کن

وز عذاب کور نیز اندیشه کن

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۶۰ - در بیان حاجت خواستنحاجت خود را مجوی از زشت روی
  2. بخش ۶۱ - در بیان قناعتبا قناعت ساز دایم ای پسر
  3. بخش ۶۲ - در بیان سخاوتدر سخا کوش ای برادر در سخا
  4. بخش ۶۳ - در بیان چار خصلت که کارهای شیطان استچار خصلت فعل شیطانی بود
  5. بخش ۶۴ - در علامتهای سخت دلسخت دل را سه علامت یافتم
  6. بخش ۶۵ - در بیان علامتهای منافقدور باش ای خواجه از اهل نفاق
  7. بخش ۶۶ - در بیان علامتهای متقیسه علامت باشد اندر متقی
  8. بخش ۶۷ - در علامتهای اهل جنتهر که‌را باشد سه خصلت در سرشت
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.