پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۶۵ - در بیان علامتهای منافق

دور باش ای خواجه از اهل نفاق

در جهنم دان منافق را وثاق

سه علامت در منافق ظاهرست

زان سبب مقهور قهر قاهرست

وعده‌های او همه باشد خلاف

قول او نبود به غیر از کذب و لاف

مؤمنان را کم رعایت می‌کند

هم امانت را خیانت می‌کند

نیست در وعده منافق را وفا

زان نباشد در رخش نور و صفا

تا نپنداری منافق را امین

نیست بادا تخمش از روی زمین

از منافق ای پسر پرهیز کن

تیغ را از بهر قتلش تیز کن

با منافق هرکه همره می‌شود

منزل او در تکِ چه می‌شود

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۶۷ - در علامتهای اهل جنتهر که‌را باشد سه خصلت در سرشت
  2. بخش ۶۸ - در بیان صدقه دادنگر کنی خیری به دست خویش کن
  3. بخش ۶۹ - در نصایحخوف و اندوه است قوتِ بندگان
  4. بخش ۷۰ - در بیان صبرتا شوی در روزگار از صابران
  5. بخش ۷۱ - در بیان تجرید و تفریدگر صفا می‌بایدت تجرید شو
  6. بخش ۷۲ - در فواید صحبت صالحان و اجتناب اهل ظلمهمنشین صالحان باش ای پسر
  7. بخش ۷۳ - در بیان آن کس که دوستی را نشایددوست گر باشد زیانکار ای پسر
  8. بخش ۷۴ - در بیان رعایت یتیم و نصایح دیگربر سر بالین بیماران گذر
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.