پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۷۲ - در فواید صحبت صالحان و اجتناب اهل ظلم

همنشین صالحان باش ای پسر

هم جدا از فاسقان باش ای پسر

جانب ظالم مکن میل از عزیز

ورکنی گردی از آن خیل ای عزیز

رو ز اهل ظلم بگریز ای فقیر

تا نسوزی ز آتش تیز ای فقیر

صحبت ظالم بسان آتشست

زانکه خلق آزار و تند و سرکشست

از حضور صالحان صالح شوی

ور نشینی با بدان طالح شوی

هر که او با صالحان همدم شود

در حریم خاص حق محرم شود

ای پسر مگذار راه شرع را

اصل یابی گر بگیری فرع را

از شریعت گر نهی بیرون قدم

در ضلالت افتی و رنج و الم

هر که در راه ضلالت می‌رود

از جهالت با بطالت می‌رود

حق طلب وز کار باطل دور باش

در سخا و مردمی مشهور باش

هرکه نگزیند صراط مستقیم

در عذاب آخرت ماند مقیم

در ره شیطان منه گام ای اخی

تا نگردی خوار و بدنام ای اخی

هر که در راه حقیقت سالک است

روز و شب خایف ز قهر مالک است

بر خلاف نفس کن کار ای پسر

تا نیفتی خوار در نار سقر

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۷۴ - در بیان رعایت یتیم و نصایح دیگربر سر بالین بیماران گذر
  2. بخش ۷۵ - در بیان صلۀ رحم و زیارت خویشاوندانرو به پرسیدن بر خویشان خویش
  3. بخش ۷۶ - در بیان فتوتچیست مردی ای پسر نیکو بدان
  4. بخش ۷۷ - در بیان فقر و صحبت درویشانفقر می‌دانی چه باشد ای پسر
  5. بخش ۷۸ - در بیان انتباه از غفلتاز خدای خویشتن غافل مباش
  6. بخش ۷۹ - خاتمه الکتابهر که آرد این نصیحت‌ها بجای
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.