پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۷۳ - در بیان آن کس که دوستی را نشاید

دوست گر باشد زیانکار ای پسر

رو طمع زان دوست بردار ای پسر

هر که می‌گوید بدی های تو فاش

دوست مشمارش بدو همدم مباش

دوستی هرگز مکن با باده‌خوار

از چنان کس خویشتن را دور دار

منعمی گر می‌کند منع زکات

دور از وی باش تا داری حیات

ای پسر از سودخواران دور باش

خصم ایشان شد خدای نور پاش

دورشو زان کس که خواهد از تو سود

گر سر خود بر قدمهای تو سود

آنکه از مردم همی گیرد ربا

زینهار او را نگویی مرحبا

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۷۵ - در بیان صلۀ رحم و زیارت خویشاوندانرو به پرسیدن بر خویشان خویش
  2. بخش ۷۶ - در بیان فتوتچیست مردی ای پسر نیکو بدان
  3. بخش ۷۷ - در بیان فقر و صحبت درویشانفقر می‌دانی چه باشد ای پسر
  4. بخش ۷۸ - در بیان انتباه از غفلتاز خدای خویشتن غافل مباش
  5. بخش ۷۹ - خاتمه الکتابهر که آرد این نصیحت‌ها بجای
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.