پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۶۶ - در بیان علامتهای متقی

سه علامت باشد اندر متقی

کی شود نسبت تقی را با شقی؟

بر حذر باش ای تقی از یار بد

تا نیندازد ترا در کار بد

کم رود ذکر دروغش بر زبان

از طریق کذب باشد بر کران

از حلال پاک کم گیرند کام

تا نیفتند اهل تقوی در حرام

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۶۸ - در بیان صدقه دادنگر کنی خیری به دست خویش کن
  2. بخش ۶۹ - در نصایحخوف و اندوه است قوتِ بندگان
  3. بخش ۷۰ - در بیان صبرتا شوی در روزگار از صابران
  4. بخش ۷۱ - در بیان تجرید و تفریدگر صفا می‌بایدت تجرید شو
  5. بخش ۷۲ - در فواید صحبت صالحان و اجتناب اهل ظلمهمنشین صالحان باش ای پسر
  6. بخش ۷۳ - در بیان آن کس که دوستی را نشایددوست گر باشد زیانکار ای پسر
  7. بخش ۷۴ - در بیان رعایت یتیم و نصایح دیگربر سر بالین بیماران گذر
  8. بخش ۷۵ - در بیان صلۀ رحم و زیارت خویشاوندانرو به پرسیدن بر خویشان خویش
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.