پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۶۰ - در بیان حاجت خواستن

حاجت خود را مجوی از زشت روی

آنکه دارد روی خوب از وی بجوی

مؤمنی را با تو چون افتاده کار

تا توانی حاجت او را برآر

حاجت خود را جز از سلطان مخواه

چون بخواهی یافت از دربان مخواه

از وفات دشمنان شادی مکن

از کسی پیش کسی دادی مکن

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۶۲ - در بیان سخاوتدر سخا کوش ای برادر در سخا
  2. بخش ۶۳ - در بیان چار خصلت که کارهای شیطان استچار خصلت فعل شیطانی بود
  3. بخش ۶۴ - در علامتهای سخت دلسخت دل را سه علامت یافتم
  4. بخش ۶۵ - در بیان علامتهای منافقدور باش ای خواجه از اهل نفاق
  5. بخش ۶۶ - در بیان علامتهای متقیسه علامت باشد اندر متقی
  6. بخش ۶۷ - در علامتهای اهل جنتهر که‌را باشد سه خصلت در سرشت
  7. بخش ۶۸ - در بیان صدقه دادنگر کنی خیری به دست خویش کن
  8. بخش ۶۹ - در نصایحخوف و اندوه است قوتِ بندگان
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.