عطار
بخش ۵۷ - در صفت علامتهای فاسق
هست فاسق را سه خصلت در نهاد
باشد اول در دلش حب فساد
حرفه‌اش آزردن خلق خداست
دور دارد خویش را از راه راست
عطار
ادامه‌ی پندنامه
- بخش ۵۹ - در بیان علامتهای بخیلسه علامت ظاهر آمد در بخیل
- بخش ۶۰ - در بیان حاجت خواستنحاجت خود را مجوی از زشت روی
- بخش ۶۱ - در بیان قناعتبا قناعت ساز دایم ای پسر
- بخش ۶۲ - در بیان سخاوتدر سخا کوش ای برادر در سخا
- بخش ۶۳ - در بیان چار خصلت که کارهای شیطان استچار خصلت فعل شیطانی بود
- بخش ۶۴ - در علامتهای سخت دلسخت دل را سه علامت یافتم
- بخش ۶۵ - در بیان علامتهای منافقدور باش ای خواجه از اهل نفاق
- بخش ۶۶ - در بیان علامتهای متقیسه علامت باشد اندر متقی
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.