پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۴۹ - در بیان چهار چیز که از کرامات حق است

چار چیزست از کرامت‌های حق

یاد دارش چون ز من گیری سبق

اولا صدق زبان‌ست در سخن

بعد از آن حفظ امانت فهم کن

پس سخا هست از کرامات الله

فضل حق دان گر نظر داری نگاه

تا توانی دور باش از سود‌خوار

زانکه هستند دشمنان کردگار

هر کرا حق داده باشد این چهار

باشد آن کس مؤمن پرهیزکار

پیش مردم هر که رازت کرد فاش

همدم آن ابله باطل مباش

هر که باشد مانع عشر و زکات

وانکه غافل‌وار بگذارد صلات

بر حذر باش از چنان کس زینهار

تا نباشی در جهان بسیار زار

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۵۱ - در بیان بی‌وفایی جهاندر جهان دانی که گردد معتبر‌؟
  2. بخش ۵۲ - در بیان معرفت اللهمعرفت حاصل کن ای جان پدر
  3. بخش ۵۳ - در بیان ورعدر ورع ثابت قدم باش ای پسر
  4. بخش ۵۴ - در بیان فواید خدمتتا توانی ای پسر خدمت گزین
  5. بخش ۵۵ - در بیان تعظیم مهمانای برادر دار مهمان را عزیز
  6. بخش ۵۶ - در بیان علامتهای احمقسه علامت دان که در احمق بود
  7. بخش ۵۷ - در صفت علامتهای فاسقهست فاسق را سه خصلت در نهاد
  8. بخش ۵۸ - در بیان علامات شقیهست ظاهر سه علامت در شقی
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.