پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۴۸ - در بیان رستگاری

گر همی‌خواهی که باشی رستگار

رخ مگردان ای برادر از سه کار

اولت دیدن بود حکم قضا‌ش

بعد از آن جستن بجان و دل رضاش

چیست سیوم‌؟ دور بودن از جفا

هر که این دارد بود اهل صفا

هر که دارد دانش و عقل و تمیز

جز به راه حق نبخشد هیچ چیز

صدقه‌ای که‌آلوده گردد از ریا

کی بود آن خیر مقبول خدا‌؟

گر عمل خالص نگردد همچو زر

قلب را ناقد نیارد در نظر

تا توانگر باشی اندر روزگار

نفس را از آرزوها دور دار

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۵۰ - در چار خصلت که ترک کردن می‌‬بایددرگذر از چار خصلت زینهار
  2. بخش ۵۱ - در بیان بی‌وفایی جهاندر جهان دانی که گردد معتبر‌؟
  3. بخش ۵۲ - در بیان معرفت اللهمعرفت حاصل کن ای جان پدر
  4. بخش ۵۳ - در بیان ورعدر ورع ثابت قدم باش ای پسر
  5. بخش ۵۴ - در بیان فواید خدمتتا توانی ای پسر خدمت گزین
  6. بخش ۵۵ - در بیان تعظیم مهمانای برادر دار مهمان را عزیز
  7. بخش ۵۶ - در بیان علامتهای احمقسه علامت دان که در احمق بود
  8. بخش ۵۷ - در صفت علامتهای فاسقهست فاسق را سه خصلت در نهاد
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.