عطار
بخش ۵۱ - در بیان بی‌وفایی جهان
در جهان دانی که گردد معتبر؟
آنکه او را باک نبود از خطر
کم کند با کس وفا این روزگار
جور دار نیست‌اش با مهر کار
آنکه با تو روز غم می‌بست کار
روز شادی هم بپرس‌اش زینهار
روز نعمت گر تو پردازی به کس
روز محنت باشدت فریاد‌رس
چون بیابی دولتی از مستعان
اندر آن دولت مبُر از دوستان
مر ترا هر کس که او در غم بود
چو رسد شادی همان همدم بود