پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۲۵ - در بیان چار خصلت که مردم را نیکوست

بر همه کس نیک باشد چارچیز

با تو گویم یادگیرش ای عزیز

اول آن باشد که باشی دادگر

هم ز عقل خویش باشی باخبر

با شکیبائی تقرب کردنست

حرمت مردم بجای آوردنست

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۲۷ - در علامات مدبرچار چیز آمد نشان مُدْبِری
  2. بخش ۲۸ - در بیان آنکه حقیر داشتن نبایدچار چیز آمد بزرگ و معتبر
  3. بخش ۲۹ - در بیان چار چیز که چار چیزِ دیگر را می‬‌زایدای پسر هر کس که دارد چار چیز
  4. بخش ۳۰ - در چار چیز که کم بقا داردچار چیز ای خواجه کم دارد بقا
  5. بخش ۳۱ - در بیان چار چیز که از چار چیز دیگر تمام باشدچار چیز از چار دیگر شد تمام
  6. بخش ۳۲ - در بیان چار چیز که بازگردانیدن آن ها محالستچارچیز است آن که بعد از رفتنش
  7. بخش ۳۳ - در صفت چار چیز که از چار چیز دیگر می‌‬آیدحاصل آید چار چیز از چار چیز
  8. بخش ۳۴ - در بیان حاصل شدن چار چیز از چار چیزچار چیزت بَر دهد از چار چیز
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.