عطار
بخش ۳۳ - در صفت چار چیز که از چار چیز دیگر میآید
حاصل آید چار چیز از چار چیز
یاد دار از این نکته از من ای عزیز
خامشی را هر که سازد پیشه‌ای
در جهان نبود ز کس اندیشه‌ای
از سخاوت مرد یابد سروری
شکر، نعمت را دهد افزون‌تری
گر سلامت بایدت خاموش باش
گشت ایمن هر که نیکی کرد فاش
هر که او ساکت شد و خاموش کرد
از سلامت کسوتی بر دوش کرد
گر همی‌خواهی که باشی در امان
رو نکویی کن تو با خلق جهان
هر که‌را عادت شود جود و کرم
در میان خلق گردد محترم
هر که کار نیک یا بد می‌کند
آن همه می‌دان که با خود می‌کند
ای برادر بندهٔ معبود باش
تا توانی با سخا و جود باش
باش از بخل بخیلان بر حذر
تا نسوزد مرا ترا نار سقر