پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۳۷ - در بیان چار چیز که از عطاهای خداست

چارچیز است از عطاهای کریم

با تو گویم یاد گیرش ای سلیم

فرض حق اول بجای آوردن است

والدین از خویش راضی کردن است

حکم دیگر چیست با شیطان جهاد

چارمش نیکی به خلق نامراد

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۳۹ - در بیان پنج چیز که عمر از او بکاهدعمر مردم را بکاهد پنج چیز
  2. بخش ۴۰ - در بیان پنج چیز که آبروی را بریزددور شو از پنج خصلت ای پسر
  3. بخش ۴۱ - در بیان پنج چیز که آب روی از آن می‌‬افزایدمی‌فزاید آب روی از پنج چیز
  4. بخش ۴۲ - نصایحشد دو خصلت مرد ابله را نشان
  5. بخش ۴۳ - در بیان آن که از دو کس احتراز می‌‬باید کرداز دو کس پرهیز کن ای هوشیار
  6. بخش ۴۴ - در بیان آنکه خواری آوردچند خصلت آورَد خواری به روی
  7. بخش ۴۵ - در بیان شش چیز که بکار آیددر جهان شش چیز می‌آید بکار
  8. بخش ۴۶ - در صفت پنج کس که پنج چیز از ایشان نیایدکس نیاید پنج چیز از پنج کس
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.