پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

پندنامه

بخش ۳۹ - در بیان پنج چیز که عمر از او بکاهد

عمر مردم را بکاهد پنج چیز

یاددارش چون شنیدی ای عزیز

شد یکی زان پنج در پیری نیاز

پس غریبی وانگهی رنج دراز

هرکه او بر مرده اندازد نظر

عمر او بی‌شک بکاهد ای پسر

پنجم آمد ترس و بیم از دشمنان

عمر را اینها همی‌دارد زیان

هرکه او از دشمنان ترسان بود

کار او هر لحظه دیگرسان بود

از خدا ترس و مترس از دشمنان

کز همه دارد خدایت در امان

ادامه‌ی پندنامه

  1. بخش ۴۱ - در بیان پنج چیز که آب روی از آن می‌‬افزایدمی‌فزاید آب روی از پنج چیز
  2. بخش ۴۲ - نصایحشد دو خصلت مرد ابله را نشان
  3. بخش ۴۳ - در بیان آن که از دو کس احتراز می‌‬باید کرداز دو کس پرهیز کن ای هوشیار
  4. بخش ۴۴ - در بیان آنکه خواری آوردچند خصلت آورَد خواری به روی
  5. بخش ۴۵ - در بیان شش چیز که بکار آیددر جهان شش چیز می‌آید بکار
  6. بخش ۴۶ - در صفت پنج کس که پنج چیز از ایشان نیایدکس نیاید پنج چیز از پنج کس
  7. بخش ۴۷ - در بیان اهل سعادتهر کرا سه کار عادت باشدش
  8. بخش ۴۸ - در بیان رستگاریگر همی‌خواهی که باشی رستگار
همه‌ی پندنامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.