عطار
شمارهٔ ۱۱
گلهای حقیقت بنرُفتیم یکی
دُرهای طریقت بنسفتیم یکی
از بسیاری که راز در دل داریم
بسیار بگفتیم و نگفتیم یکی
عطار
ادامه‌ی باب پنجاهم: در ختم كتاب
- شمارهٔ ۱۳از نادره، نادر جهانیم امروز
- شمارهٔ ۱۴در فقر دلم عزم سیاهی دارد
- شمارهٔ ۱۵درویشی را به هر چه خواهی ندهم
- شمارهٔ ۱۶که کرد چو بازی مگسی را هرگز
- شمارهٔ ۱۷عیسی چو شرابِ لطف در کامم ریخت
- شمارهٔ ۱۸گه یک نفسم هر دوجهان میگیرد
- شمارهٔ ۱۹از دفترِ عشقم ورقی بنهادم
- شمارهٔ ۲۰آمد دلم و کام روا کرد و برفت
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.