شمارهٔ ۴۵

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

1. شمارهٔ ۴۷شمع آمد و گفت: جان غم کش دارم
2. شمارهٔ ۴۸شمع آمد و گفت: اینهمه بیچارگیم
3. شمارهٔ ۴۹شمع آمد و گفت: رختِ رفتن بستم
4. شمارهٔ ۵۰شمع آمد و گفت: دل گرفت از خلقم
5. شمارهٔ ۵۱شمع آمد و گفت: این سفر افتاد مرا
6. شمارهٔ ۵۲شمع آمد و گفت: شهر پر خندهٔ ماست
7. شمارهٔ ۵۳شمع آمد و گفت: دادِ من باید خواست
8. شمارهٔ ۵۴شمع آمد وگفت: آمدهام شب پیمای