شمارهٔ ۴۴

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

1. شمارهٔ ۴۶شمع آمد و گفت: زود بیرون رفتم
2. شمارهٔ ۴۷شمع آمد و گفت: جان غم کش دارم
3. شمارهٔ ۴۸شمع آمد و گفت: اینهمه بیچارگیم
4. شمارهٔ ۴۹شمع آمد و گفت: رختِ رفتن بستم
5. شمارهٔ ۵۰شمع آمد و گفت: دل گرفت از خلقم
6. شمارهٔ ۵۱شمع آمد و گفت: این سفر افتاد مرا
7. شمارهٔ ۵۲شمع آمد و گفت: شهر پر خندهٔ ماست
8. شمارهٔ ۵۳شمع آمد و گفت: دادِ من باید خواست