شمارهٔ ۴۹

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

1. شمارهٔ ۵۱شمع آمد و گفت: این سفر افتاد مرا
2. شمارهٔ ۵۲شمع آمد و گفت: شهر پر خندهٔ ماست
3. شمارهٔ ۵۳شمع آمد و گفت: دادِ من باید خواست
4. شمارهٔ ۵۴شمع آمد وگفت: آمدهام شب پیمای
5. شمارهٔ ۵۵شمع آمد و گفت: سوزِ من گر دانی
6. شمارهٔ ۵۶شمع آمد و گفت: یارِ من خواهد بود
7. شمارهٔ ۵۷شمع آمد و گفت: میفروزم همه شب
8. شمارهٔ ۵۸شمع‌ آمد و گفت: میروم حیران من