شمارهٔ ۵۳

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

1. شمارهٔ ۵۵شمع آمد و گفت: سوزِ من گر دانی
2. شمارهٔ ۵۶شمع آمد و گفت: یارِ من خواهد بود
3. شمارهٔ ۵۷شمع آمد و گفت: میفروزم همه شب
4. شمارهٔ ۵۸شمع‌ آمد و گفت: میروم حیران من
5. شمارهٔ ۵۹شمع آمد و گفت: حالتی خوش دیدم
6. شمارهٔ ۶۰شمع آمد و گفت: اگر تنم غم کش خاست
7. شمارهٔ ۶۱شمع آمد و گفت: این تن لاغر همه سوخت
8. شمارهٔ ۶۲شمع آمد و گفت: جان من پُردرد است