پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

  1. شمارهٔ ۵۷شمع آمد و گفت: میفروزم همه شب
  2. شمارهٔ ۵۸شمع‌ آمد و گفت: میروم حیران من
  3. شمارهٔ ۵۹شمع آمد و گفت: حالتی خوش دیدم
  4. شمارهٔ ۶۰شمع آمد و گفت: اگر تنم غم کش خاست
  5. شمارهٔ ۶۱شمع آمد و گفت: این تن لاغر همه سوخت
  6. شمارهٔ ۶۲شمع آمد و گفت: جان من پُردرد است
  7. شمارهٔ ۶۳شمع آمد و گفت: آنِ عشقم همه شب
  8. شمارهٔ ۶۴شمع آمد و گفت: بر تنِ لاغر خویش
همه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.