شمارهٔ ۴۸

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

1. شمارهٔ ۵۰شمع آمد و گفت: دل گرفت از خلقم
2. شمارهٔ ۵۱شمع آمد و گفت: این سفر افتاد مرا
3. شمارهٔ ۵۲شمع آمد و گفت: شهر پر خندهٔ ماست
4. شمارهٔ ۵۳شمع آمد و گفت: دادِ من باید خواست
5. شمارهٔ ۵۴شمع آمد وگفت: آمدهام شب پیمای
6. شمارهٔ ۵۵شمع آمد و گفت: سوزِ من گر دانی
7. شمارهٔ ۵۶شمع آمد و گفت: یارِ من خواهد بود
8. شمارهٔ ۵۷شمع آمد و گفت: میفروزم همه شب