پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

  1. شمارهٔ ۴۴شمع آمد و گفت: بیسرم باید مُرد
  2. شمارهٔ ۴۵شمع آمد و گفت: اگر میسر گردد
  3. شمارهٔ ۴۶شمع آمد و گفت: زود بیرون رفتم
  4. شمارهٔ ۴۷شمع آمد و گفت: جان غم کش دارم
  5. شمارهٔ ۴۸شمع آمد و گفت: اینهمه بیچارگیم
  6. شمارهٔ ۴۹شمع آمد و گفت: رختِ رفتن بستم
  7. شمارهٔ ۵۰شمع آمد و گفت: دل گرفت از خلقم
  8. شمارهٔ ۵۱شمع آمد و گفت: این سفر افتاد مرا
همه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.