شمارهٔ ۳۹

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

1. شمارهٔ ۴۱شمع آمد و گفت: کشتهام هر سحری
2. شمارهٔ ۴۲شمع آمد و گفت: این کرا تاب بود
3. شمارهٔ ۴۳شمع آمد و گفت: اگر لبم پُرخنده است
4. شمارهٔ ۴۴شمع آمد و گفت: بیسرم باید مُرد
5. شمارهٔ ۴۵شمع آمد و گفت: اگر میسر گردد
6. شمارهٔ ۴۶شمع آمد و گفت: زود بیرون رفتم
7. شمارهٔ ۴۷شمع آمد و گفت: جان غم کش دارم
8. شمارهٔ ۴۸شمع آمد و گفت: اینهمه بیچارگیم