شمارهٔ ۳۷

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

1. شمارهٔ ۳۹گرچه گل تر درآمدن سر تیز است
2. شمارهٔ ۴۰میریخت گل و ز خاک مفرش میکرد
3. شمارهٔ ۴۱بشکفت به صد هزار خوبی گل مست
4. شمارهٔ ۴۲غنچه که چو پسته لب شود خندانش
5. شمارهٔ ۴۳با گل گفتم که داد بستان و برو
6. شمارهٔ ۴۴بلبل سخنی گفت به گل آهسته
7. شمارهٔ ۴۵گل گفت که در خاک چرا ننشینم
8. شمارهٔ ۴۶بلبل به سحر نعره‌زنان می‌آشفت