پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

  1. شمارهٔ ۴۶بلبل به سحر نعره‌زنان می‌آشفت
  2. شمارهٔ ۴۷در غنچه نگاه کن که چون میجوشد
  3. شمارهٔ ۴۸چون شور ز گل در دل بلبل افتاد
  4. شمارهٔ ۴۹گل قصّهٔ بی خویشتنی خواهد گفت
  5. شمارهٔ ۵۰با گل گفتم: چو چشم آن میدارم
  6. شمارهٔ ۵۱بشکفت گل و رونق شمشاد ببرد
  7. شمارهٔ ۵۲گل از پی عمری به طلب می‌آید
  8. شمارهٔ ۵۳گل عمر بسی کرد طلب پس چه کند
همه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.