پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

  1. شمارهٔ ۴۸چون شور ز گل در دل بلبل افتاد
  2. شمارهٔ ۴۹گل قصّهٔ بی خویشتنی خواهد گفت
  3. شمارهٔ ۵۰با گل گفتم: چو چشم آن میدارم
  4. شمارهٔ ۵۱بشکفت گل و رونق شمشاد ببرد
  5. شمارهٔ ۵۲گل از پی عمری به طلب می‌آید
  6. شمارهٔ ۵۳گل عمر بسی کرد طلب پس چه کند
  7. شمارهٔ ۵۴با گل گفتم که با چنین عمر که هست
  8. شمارهٔ ۵۵گل بین که به صد غنج و به صدناز رسید
همه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.