شمارهٔ ۳۸

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

1. شمارهٔ ۴۰میریخت گل و ز خاک مفرش میکرد
2. شمارهٔ ۴۱بشکفت به صد هزار خوبی گل مست
3. شمارهٔ ۴۲غنچه که چو پسته لب شود خندانش
4. شمارهٔ ۴۳با گل گفتم که داد بستان و برو
5. شمارهٔ ۴۴بلبل سخنی گفت به گل آهسته
6. شمارهٔ ۴۵گل گفت که در خاک چرا ننشینم
7. شمارهٔ ۴۶بلبل به سحر نعره‌زنان می‌آشفت
8. شمارهٔ ۴۷در غنچه نگاه کن که چون میجوشد