پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

  1. شمارهٔ ۴۳با گل گفتم که داد بستان و برو
  2. شمارهٔ ۴۴بلبل سخنی گفت به گل آهسته
  3. شمارهٔ ۴۵گل گفت که در خاک چرا ننشینم
  4. شمارهٔ ۴۶بلبل به سحر نعره‌زنان می‌آشفت
  5. شمارهٔ ۴۷در غنچه نگاه کن که چون میجوشد
  6. شمارهٔ ۴۸چون شور ز گل در دل بلبل افتاد
  7. شمارهٔ ۴۹گل قصّهٔ بی خویشتنی خواهد گفت
  8. شمارهٔ ۵۰با گل گفتم: چو چشم آن میدارم
همه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.