شمارهٔ ۳۵

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

1. شمارهٔ ۳۷تاگل ز گریبان چمن سر بر کرد
2. شمارهٔ ۳۸ای گل به دریغِ عمر دل پُر خون کن
3. شمارهٔ ۳۹گرچه گل تر درآمدن سر تیز است
4. شمارهٔ ۴۰میریخت گل و ز خاک مفرش میکرد
5. شمارهٔ ۴۱بشکفت به صد هزار خوبی گل مست
6. شمارهٔ ۴۲غنچه که چو پسته لب شود خندانش
7. شمارهٔ ۴۳با گل گفتم که داد بستان و برو
8. شمارهٔ ۴۴بلبل سخنی گفت به گل آهسته