پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

  1. شمارهٔ ۳۵بلبل به سحرگه غزلی تر میخواند
  2. شمارهٔ ۳۶زین شیوه که اکنون گل تر میخیزد
  3. شمارهٔ ۳۷تاگل ز گریبان چمن سر بر کرد
  4. شمارهٔ ۳۸ای گل به دریغِ عمر دل پُر خون کن
  5. شمارهٔ ۳۹گرچه گل تر درآمدن سر تیز است
  6. شمارهٔ ۴۰میریخت گل و ز خاک مفرش میکرد
  7. شمارهٔ ۴۱بشکفت به صد هزار خوبی گل مست
  8. شمارهٔ ۴۲غنچه که چو پسته لب شود خندانش
همه‌ی باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.