شمارهٔ ۳۴

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۳۶ای باد به سوی زلفِ آن یار بتاز
2. شمارهٔ ۳۷دوش آمد و بنشست به صد زیبایی
3. شمارهٔ ۳۸از بادهٔ عشق تو خماری دارم
4. شمارهٔ ۳۹دل، خستهٔ چشم ناوک انداز مدار
5. شمارهٔ ۴۰اول که به پیشِ خویشتن راهم داد
6. شمارهٔ ۴۱زلف تو برفت از نظرم چه توان کرد
7. شمارهٔ ۴۲دل دادم و ترکِ کفر ودینش کردم
8. شمارهٔ ۴۳زلف تو که بود آرزوئی همه را