شمارهٔ ۳۸

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۴۰اول که به پیشِ خویشتن راهم داد
2. شمارهٔ ۴۱زلف تو برفت از نظرم چه توان کرد
3. شمارهٔ ۴۲دل دادم و ترکِ کفر ودینش کردم
4. شمارهٔ ۴۳زلف تو که بود آرزوئی همه را
5. شمارهٔ ۴۴دل در خم آن زلف چو زنجیر بماند
6. شمارهٔ ۴۵جانا! ز همه جهان نشستم برتر
7. شمارهٔ ۴۶تا در سر زلفت خم و چین افکندی
8. شمارهٔ ۴۷زلف تو که چون مشک به هر سوی افتاد