شمارهٔ ۴۰

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۴۲دل دادم و ترکِ کفر ودینش کردم
2. شمارهٔ ۴۳زلف تو که بود آرزوئی همه را
3. شمارهٔ ۴۴دل در خم آن زلف چو زنجیر بماند
4. شمارهٔ ۴۵جانا! ز همه جهان نشستم برتر
5. شمارهٔ ۴۶تا در سر زلفت خم و چین افکندی
6. شمارهٔ ۴۷زلف تو که چون مشک به هر سوی افتاد
7. شمارهٔ ۴۸دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است»
8. شمارهٔ ۴۹شب نیست که جان بی تو به لب مینرسد