شمارهٔ ۴۳

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۴۵جانا! ز همه جهان نشستم برتر
2. شمارهٔ ۴۶تا در سر زلفت خم و چین افکندی
3. شمارهٔ ۴۷زلف تو که چون مشک به هر سوی افتاد
4. شمارهٔ ۴۸دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است»
5. شمارهٔ ۴۹شب نیست که جان بی تو به لب مینرسد
6. شمارهٔ ۵۰در زلف اگرچه جایگاهی سازی
7. شمارهٔ ۵۱زان خط که به گردِ شکر آوردی تو
8. شمارهٔ ۵۲بوئی که ز زلف مشکبوی تو رسد