پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

  1. شمارهٔ ۵۴در عشق رخت چون رخ تو بیشم نیست
  2. شمارهٔ ۵۵گر لعل لب تو آب حیوانم داد
  3. شمارهٔ ۵۶هرکاو رخ تو بدید حیران ماند
  4. شمارهٔ ۵۷ای خاصیتِ لعل تو جان پروردن
  5. شمارهٔ ۵۸دل در سر زلف چون توحسن افروزی
  6. شمارهٔ ۵۹مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود
  7. شمارهٔ ۶۰چون چشمِ تو تیرِ غمزه محکم انداخت
  8. شمارهٔ ۶۱گفتی که اگر میطلبی تدبیری
همه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.