شمارهٔ ۵۷

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۵۹مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود
2. شمارهٔ ۶۰چون چشمِ تو تیرِ غمزه محکم انداخت
3. شمارهٔ ۶۱گفتی که اگر میطلبی تدبیری
4. شمارهٔ ۶۲دل روی بدان زلفِ سرافراز آورد
5. شمارهٔ ۶۳گه لعلِ تو از قند دلم خواهد تافت
6. شمارهٔ ۶۴تا زلف ترا به خونِ دل، رای افتاد
7. شمارهٔ ۶۵در زلفِ تو صد حلقهٔ دیگرگون است
8. شمارهٔ ۶۶ای بیخبر از رنج و گرفتاری من