پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

  1. شمارهٔ ۶۷گر کشته شوم کشته به نامِ تو شوم
  2. شمارهٔ ۶۸چون نیست ز عقل ذرّهای توفیرم
  3. شمارهٔ ۶۹تا زلفِ زره ورت به هم تافته شد
  4. شمارهٔ ۷۰تا در سرِ زلفت خم و تاب افکندی
  5. شمارهٔ ۷۱چون مشکِ خط تو سایه‌ور می‌افتد
  6. شمارهٔ ۷۲زلف تودگر ز دست نگذارم من
  7. شمارهٔ ۷۳ای پردهٔ دل پرده نوازت بوده
  8. شمارهٔ ۷۴بیچاره دلِ من که غمِ جانش نیست
همه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.