شمارهٔ ۶۴

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۶۶ای بیخبر از رنج و گرفتاری من
2. شمارهٔ ۶۷گر کشته شوم کشته به نامِ تو شوم
3. شمارهٔ ۶۸چون نیست ز عقل ذرّهای توفیرم
4. شمارهٔ ۶۹تا زلفِ زره ورت به هم تافته شد
5. شمارهٔ ۷۰تا در سرِ زلفت خم و تاب افکندی
6. شمارهٔ ۷۱چون مشکِ خط تو سایه‌ور می‌افتد
7. شمارهٔ ۷۲زلف تودگر ز دست نگذارم من
8. شمارهٔ ۷۳ای پردهٔ دل پرده نوازت بوده