شمارهٔ ۶۶

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۶۸چون نیست ز عقل ذرّهای توفیرم
2. شمارهٔ ۶۹تا زلفِ زره ورت به هم تافته شد
3. شمارهٔ ۷۰تا در سرِ زلفت خم و تاب افکندی
4. شمارهٔ ۷۱چون مشکِ خط تو سایه‌ور می‌افتد
5. شمارهٔ ۷۲زلف تودگر ز دست نگذارم من
6. شمارهٔ ۷۳ای پردهٔ دل پرده نوازت بوده
7. شمارهٔ ۷۴بیچاره دلِ من که غمِ جانش نیست
8. شمارهٔ ۷۵گر لعلِ لبِ تو دَرِّ شهوارم داد