شمارهٔ ۵۴

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۵۶هرکاو رخ تو بدید حیران ماند
2. شمارهٔ ۵۷ای خاصیتِ لعل تو جان پروردن
3. شمارهٔ ۵۸دل در سر زلف چون توحسن افروزی
4. شمارهٔ ۵۹مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود
5. شمارهٔ ۶۰چون چشمِ تو تیرِ غمزه محکم انداخت
6. شمارهٔ ۶۱گفتی که اگر میطلبی تدبیری
7. شمارهٔ ۶۲دل روی بدان زلفِ سرافراز آورد
8. شمارهٔ ۶۳گه لعلِ تو از قند دلم خواهد تافت