شمارهٔ ۴۶

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۴۸دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است»
2. شمارهٔ ۴۹شب نیست که جان بی تو به لب مینرسد
3. شمارهٔ ۵۰در زلف اگرچه جایگاهی سازی
4. شمارهٔ ۵۱زان خط که به گردِ شکر آوردی تو
5. شمارهٔ ۵۲بوئی که ز زلف مشکبوی تو رسد
6. شمارهٔ ۵۳چون گشت دل من از سر زلف تو مست
7. شمارهٔ ۵۴در عشق رخت چون رخ تو بیشم نیست
8. شمارهٔ ۵۵گر لعل لب تو آب حیوانم داد