شمارهٔ ۳۹

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۴۱زلف تو برفت از نظرم چه توان کرد
2. شمارهٔ ۴۲دل دادم و ترکِ کفر ودینش کردم
3. شمارهٔ ۴۳زلف تو که بود آرزوئی همه را
4. شمارهٔ ۴۴دل در خم آن زلف چو زنجیر بماند
5. شمارهٔ ۴۵جانا! ز همه جهان نشستم برتر
6. شمارهٔ ۴۶تا در سر زلفت خم و چین افکندی
7. شمارهٔ ۴۷زلف تو که چون مشک به هر سوی افتاد
8. شمارهٔ ۴۸دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است»