شمارهٔ ۴۱

ادامه‌ی باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

1. شمارهٔ ۴۳زلف تو که بود آرزوئی همه را
2. شمارهٔ ۴۴دل در خم آن زلف چو زنجیر بماند
3. شمارهٔ ۴۵جانا! ز همه جهان نشستم برتر
4. شمارهٔ ۴۶تا در سر زلفت خم و چین افکندی
5. شمارهٔ ۴۷زلف تو که چون مشک به هر سوی افتاد
6. شمارهٔ ۴۸دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است»
7. شمارهٔ ۴۹شب نیست که جان بی تو به لب مینرسد
8. شمارهٔ ۵۰در زلف اگرچه جایگاهی سازی