پرش به محتوای اصلی
عطار

عطار

باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن

۳۵ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱ دنیا که برای ره گذر باید داشت
  2. شمارهٔ ۲ گر مرد رهی،‌رَخْت به دریا انداز
  3. شمارهٔ ۳ چون مرگ در افکند به غرقاب ترا
  4. شمارهٔ ۴ چون هرچه بود اندک و بسیار نبود
  5. شمارهٔ ۵ دیدی تو که محنت زده و شاد بمرد
  6. شمارهٔ ۶ عمری به هوس گذاشتی خیز و برو
  7. شمارهٔ ۷ دانی تو که هر که زادناچار بمرد
  8. شمارهٔ ۸ چون قاعدهٔ بقای ما عین فناست
  9. شمارهٔ ۹ کارت همه چون که خوردن و خفتن بود
  10. شمارهٔ ۱۰ تو بیخبری و تا خبر خواهد بود
  11. شمارهٔ ۱۱ چون مردن تو چارهٔ یکبارگی است
  12. شمارهٔ ۱۲ چون پنداری در بُنهٔ ما افتاد
  13. شمارهٔ ۱۳ بر لوحِ دلت نقشِ دو عالم رقم است
  14. شمارهٔ ۱۴ گر مرد رهی، حدیث عالم چه کنی
  15. شمارهٔ ۱۵ ای دل صفت نفس بد اندیش مگیر
  16. شمارهٔ ۱۶ چون بسیارست ضعف در ایمانت
  17. شمارهٔ ۱۷ گفتی تو که مرگ چیست ای بینایی
  18. شمارهٔ ۱۸ ای جان سبک روح! گران سنگی چیست
  19. شمارهٔ ۱۹ در عالم محنت به طرب آمدهیی
  20. شمارهٔ ۲۰ ای آنکه همیشه نفس خشنود کنی
  21. شمارهٔ ۲۱ بر هر وجهی که بستهٔ اسبابی
  22. شمارهٔ ۲۲ تا کی ز غم زیان وسودت آخر
  23. شمارهٔ ۲۳ دردا که به درد ناگهان خواهی شد
  24. شمارهٔ ۲۴ چون قاعدهٔ وجود پنداشتن است
  25. شمارهٔ ۲۵ دل از طربِ زمانه برداشتنیست
  26. شمارهٔ ۲۶ آن چیست مرا از غم و تیمار که نیست
  27. شمارهٔ ۲۷ جانی است درین راه خطرناک شده
  28. شمارهٔ ۲۸ از عمر، تمام بهره، برداشته گیر
  29. شمارهٔ ۲۹ هر دیده که روی در معانی آورد
  30. شمارهٔ ۳۰ عشاق که قصّهٔ دل افروز کنند
  31. شمارهٔ ۳۱ هر روز ز دل بر سرِ آتش میباش
  32. شمارهٔ ۳۲ تا چند درِ فتوح جان دربندی
  33. شمارهٔ ۳۳ هم تن ز وجودِ جان فرو خواهد ماند
  34. شمارهٔ ۳۴ گر دیدهوری جمله نکو باید دید
  35. شمارهٔ ۳۵ گر عقل تو کامل است کم خور غم خویش

متن اشعار به نقل از گنجور.