شمارهٔ ۲

ادامه‌ی باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن

1. شمارهٔ ۴چون هرچه بود اندک و بسیار نبود
2. شمارهٔ ۵دیدی تو که محنت زده و شاد بمرد
3. شمارهٔ ۶عمری به هوس گذاشتی خیز و برو
4. شمارهٔ ۷دانی تو که هر که زادناچار بمرد
5. شمارهٔ ۸چون قاعدهٔ بقای ما عین فناست
6. شمارهٔ ۹کارت همه چون که خوردن و خفتن بود
7. شمارهٔ ۱۰تو بیخبری و تا خبر خواهد بود
8. شمارهٔ ۱۱چون مردن تو چارهٔ یکبارگی است