پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن

  1. شمارهٔ ۱۳بر لوحِ دلت نقشِ دو عالم رقم است
  2. شمارهٔ ۱۴گر مرد رهی، حدیث عالم چه کنی
  3. شمارهٔ ۱۵ای دل صفت نفس بد اندیش مگیر
  4. شمارهٔ ۱۶چون بسیارست ضعف در ایمانت
  5. شمارهٔ ۱۷گفتی تو که مرگ چیست ای بینایی
  6. شمارهٔ ۱۸ای جان سبک روح! گران سنگی چیست
  7. شمارهٔ ۱۹در عالم محنت به طرب آمدهیی
  8. شمارهٔ ۲۰ای آنکه همیشه نفس خشنود کنی
همه‌ی باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.