شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن

1. شمارهٔ ۱۹در عالم محنت به طرب آمدهیی
2. شمارهٔ ۲۰ای آنکه همیشه نفس خشنود کنی
3. شمارهٔ ۲۱بر هر وجهی که بستهٔ اسبابی
4. شمارهٔ ۲۲تا کی ز غم زیان وسودت آخر
5. شمارهٔ ۲۳دردا که به درد ناگهان خواهی شد
6. شمارهٔ ۲۴چون قاعدهٔ وجود پنداشتن است
7. شمارهٔ ۲۵دل از طربِ زمانه برداشتنیست
8. شمارهٔ ۲۶آن چیست مرا از غم و تیمار که نیست