پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن

  1. شمارهٔ ۲۴چون قاعدهٔ وجود پنداشتن است
  2. شمارهٔ ۲۵دل از طربِ زمانه برداشتنیست
  3. شمارهٔ ۲۶آن چیست مرا از غم و تیمار که نیست
  4. شمارهٔ ۲۷جانی است درین راه خطرناک شده
  5. شمارهٔ ۲۸از عمر، تمام بهره، برداشته گیر
  6. شمارهٔ ۲۹هر دیده که روی در معانی آورد
  7. شمارهٔ ۳۰عشاق که قصّهٔ دل افروز کنند
  8. شمارهٔ ۳۱هر روز ز دل بر سرِ آتش میباش
همه‌ی باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.